bir şeyler dokunuyor, yanıyor.
ya havanın kararması,
ruhumun dağılması
zaman neden, nereye gider…
bilemiyorum;
bazen aklım yetmiyor,
tüm akılları toplasam da bir aşk etmiyor…”
kazım koyuncu
sevdiğim, saygı duyduğum herkes, bir bir yalnız bırakıyor beni bu siktiğim dünyada. çok kanıma dokunuyor. yalnızdım, şimdi daha da yalnızım.!
yalnızdık, şimdi daha da yalnızız..!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder